x
Thesportsnewz
Uncategorized

Anna van der Breggen is gestopt met wielrennen: ‘Winnen maakt niet gelukkig’

Anna van der Breggen is gestopt met wielrennen: ‘Winnen maakt niet gelukkig’
  • PublishedNovember 25, 2021

Foto Sake Elzinga

N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.

Interview

Wielrennen Na een carrière van bijna tien jaar is Anna van der Breggen wielrenner-af. Deze zaterdag zit ze al in de volgwagen tijdens de eerste vrouweneditie van Parijs-Roubaix, als stagiair. „Ga voor waar je blij van wordt. Ik hoop dat ik dat kan laten zien.”

Dennis Boxhoorn

1 oktober 2021

Leestijd 6 minuten

Drie dagen na haar laatste wielerwedstrijd ontvangt Anna van der Breggen (31) thuis in Meppel, in een franjerig T-shirt, omgeslagen spijkerbroek en witte sportsokken. Het moet een korte nacht zijn geweest, want nog maar een paar uur geleden werd ze tijdens een talkshow bezongen door Blaudzun, de band die ook op haar bruiloft speelde. There she goes klonk het door de Amsterdamse studio.
Haar vrijstaande hoekwoning is zo nieuw dat er op de plek waar een buitenlamp zou moeten hangen stroomdraden naar buiten steken. Het huis werd pas in mei opgeleverd, maanden later dan gehoopt, en precies toen ze in voorbereiding was op de Spelen van Tokio.
Binnen is het nog leeg en klinkt het hol – alleen de grote meubelstukken staan er, op een lichte visgraatvloer. Het is nog niet af, zegt ze. Daar was geen tijd voor. Laat staan dat ze al eens in haar hoekbank is verdwenen. Komt er nu ook niet van. Na dit interview heeft ze een fotoshoot voor haar wielerkledinglijn. En dan staat haar voormalig ploegleider Danny Stam al op de stoep voor een rit naar Noord-Frankrijk.
Deze zaterdag is de eerste editie van Parijs-Roubaix voor vrouwen en Van der Breggen zit als stagiair in de volgwagen. Ze blijft als ploegleider in dienst bij haar team SD Worx en is blij dat ze zelf niet meer hoeft te koersen. Wringen voor een goede uitgangspositie voor de eerste kasseienstrook; ze houdt er niet van, heeft te veel valpartijen gezien om nog zonder angst in een peloton te fietsen.
Je bent ineens wielrenner-af. Hoe is dat?
„Nog niet heel anders. Ik heb tijd nodig om te ervaren hoe het gaat zijn.” Ze wijst naar het schuurtje buiten. „Het enige verschil is dat mijn fiets al drie dagen niet uit dat hok is geweest. Heerlijk. Mensen vragen me wel: ben je dan niet emotioneel nu? Nou, nog niet.”
Ze is opgelucht dat het voorbij is. Het is goed zo. „Ik ben moe van het altijd maar laten zien dat ik het nog kan. Dat was een beetje op.” Haar laatste koers, de wegwedstrijd op het WK in Leuven vorige week zaterdag, werd een ervaring om nooit te vergeten. Ze werd 89ste, nadat ze in de openingsfase had geknecht. In de laatste vijftig kilometer werd ze toegezongen door duizenden fans. Omdat ze niet meedeed om de winst, had ze alle tijd om daarvan te genieten. „An-na be-dankt, An-na be-dankt, dat zongen ze. Absurd toch?”
Ze had willen stoppen om hen te bedanken. In plaats daarvan zwaaide ze. Met kippenvel op haar armen. Maar haar loopbaan had niet één wedstrijd langer moeten duren – dan had ze een probleem gehad. En dat zit haar niet lekker. Sinds de Olympische Spelen van Tokio, twee maanden geleden, kwam ze niet meer op haar gebruikelijke niveau. „Ik begrijp niet waarom ik daar reed zoals ik reed. Er is iets met me waardoor ik helemáál niet goed meer ben. Wanneer is dit begonnen? En waar komt het door?”
Heb je te hard getraind omdat je te graag wilde?
„Nee, ik doe het al tien jaar zo. Ik dacht dat ik wist hoe het moest. Tot nu.”
Je werd gelost door rensters die je normaal makkelijk kunt volgen. Hoe was dat?
„Heel apart. Het gevoel achteruit te rijden terwijl anderen nog nergens last van hadden. Dat had ik nog nooit gehad. Ja, andersom.”
Kon je het eens vanuit hun perspectief bezien.
„Dat vond ik het fijne eraan. Het maakte ook niet meer uit.”
Lukte het door die gedachte niet meer?
„Nee, want ik zag feiten. Mijn hartslag klopte niet met mijn wattage. Wat is dan fysiek en wat is mentaal? Ik weet niet waardoor het komt.”
Dat mentale gedeelte zou meer invloed op presteren kunnen hebben dan we denken.
„Dat denk ik ook. Maar dat is toch vreemd, dat het zo werkt?”

Lees ook: E …
Lees verder…….

Written By
Larry