x
Thesportsnewz
Uncategorized

In deze kletsnatte editie van Parijs-Roubaix is niets wat het lijkt

In deze kletsnatte editie van Parijs-Roubaix is niets wat het lijkt
  • PublishedNovember 25, 2021

N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.

Wielrennen De Italiaanse debutant Sonny Colbrelli won verrassend een drijfnatte editie van Parijs-Roubaix. Mathieu van der Poel was er dichtbij.

Maarten Scholten

3 oktober 2021

Leestijd 4 minuten

Sonny Colbrelli onderweg in Parijs-Roubaix, die hij wint na een eindsprint.

Foto Anne-Christine Poujoulat/AFP

Roerloos ligt hij in gebogen houding in het gras, naast een wapperend dundoek aan het hek langs de wielerbaan van Roubaix. Snel dekt een verzorger het besmeurde lijf van Mathieu van der Poel toe met een sponsorjasje. Zou de nummer drie in de uitslag horen hoe tientallen meters bij hem vandaan de winnaar tekeer gaat? Ook Sonny Colbrelli ligt uitgeput in het gras, eerst op zijn buik en dan op zijn rug. De 31-jarige Italiaan schreeuwt en huilt van vreugde, minutenlang. „Dit was een legendarische Parijs-Roubaix”, zegt hij een paar minuten later in een eerste interview. Niets van gelogen.„Dit gaat een dagje voor de geschiedenis worden”, zei routinier Sebastian Langeveld al voor de start zondagochtend in Compiègne. De 118de editie liet door corona 903 dagen op zich wachten, was niet in het voorjaar maar het najaar, in een kletsnatte ‘Hel van het Noorden’ bovendien. Na het glibberen en vallen bij de vrouwen op zaterdag zat de schrik er een dag later flink in. De laatste natte Parijs-Roubaix werd in 2002 gewonnen door Johan Museeuw, in het huidige peloton reed niemand eerder onder zulke barre omstandigheden over dertig kasseistroken. Renners schoven als dominostenen onderuit, of gleden vanuit het kantje van de weg pardoes de Noord-Franse suikerbietvelden in.

De Italiaan Daniel Oss op een van de vele modderige kasseienstroken.
Foto Anne-Christine Poujoulat/AFP

Wie al tientallen jaren het visitekaartje van Hennie Kuiper koestert, met een foto van de besmeurde winnaar van 1983 naast zijn kapotte fiets, dacht dat het niet spectaculairder kon. Mis. De zenuwslopende seconden die Kuiper destijds moest wachten op een nieuw rijwiel vielen in het niet bij wat dit jaar allemaal gebeurde. Al in de eerste kilometer, nog gewoon op asfalt, is de eerste valpartij. Urenlang blijft het regenen en al voor het gevreesde Bos van Wallers-Arenberg is het peloton uiteengeslagen in groepen renners. Hun aangezicht nauwelijks herkenbaar door het grauw van de modder, als in oude zwart-wit tijden. Op de rug als contrast de schone zijde van hun felgekleurde shirts.Retro-beeldenRetro-beelden lijken het soms. Toeval of niet, de Franse ploeg Delko rijdt deze editie in het befaamde ‘Mondriaan-shirt’ dat Bernard Hinault en Greg Lemond beroemd maakten in 1985, in de sponsorploeg La Vie Claire van de zondag overleden Franse zakenman Bernard Tapie (78). Hun Litouwse kopman Evaldas Siskevicius, in 2018 vlak voor de bezemwagen laatste en een jaar later negende, is dit keer een van de vroege vluchters. Maar vanaf het Bos van Wallers-Arenberg, op ongeveer 100 kilometer van de finish een vaste scherprechter, zetten de toppers de jacht in op een vroege kopgroep.Hoe kun je hier fietsen, op de schots en scheef liggende keien, die je door de plassen bijna niet meer kunt zien? Bredere banden en minder hard oppompen, is het vaste recept onder zulke omstandigheden. Maar wie is niet bang voor de glinsterende kasseikoppen? Hier brak Museeuw in 1998 zijn knieschijf, weet elke coureur. Maar inhouden betekent snelheid verliezen, leidt tot glibberen en uiteindelijk vallen. Van der Poel trekt door op kop van een groepje, stuurt een bijna stilstaande vroege vluchter voorbij maar de renners achter hem hebben geen tijd om te reageren, botsen en vallen. Van der Poels grote concurrent Wout van Aert moet kilometers achtervolgen om terug te komen.

Sebastian Langeveld en enkele andere renners moeten om een geslipte motorrijder heen.
Foto Anne-Christine Poujoulat/AFP

Dertig kilometer verder wisselt Van der Poel zelf van fiets, om binnen twee kilometer terug te keren bij de groep-Van Aert en tomeloos ten aanval te trekken. Soepel accelererend in de bochten danst hij nu door de Hel. Losjes rijdt hij iedereen uit het wiel en sluit in no-time aan bij een groepje voor hem, met onder meer Colbrelli. Minder dan een minuut bedraagt zijn achterstand nog op de kopgroep, waar de Italiaan Gianni Moscon alleen is weggereden. Bijna tegelijkertijd breekt eindelijk de zon door. Dokkeren op kasseienNa zijn val op de Spelen en een noodgedwongen pauze wegens een rugblessure kon Van der Poel een week geleden nog vrede hebben met een achtste plaats op het WK in Leuven. Nu telt alleen de winst. Wordt dit weer een staaltje wereldklasse, zoals eerder dit jaar in de Strade Bianche en de Tour de France? Moscon, al eens vijfde in Parijs-Roubaix, dokkert vooraan op veertig kilometer van de eindstreep ijzersterk over de kasseien. Van der Poel komt niet meer dichterbij, verliest zelfs iets. In de auto van Ineos steekt ploegleider Servais Knaven zijn duim op. De winnaar van een ook al barre editie in 2001 zal het als ervaringsdeskundige toch wel weten? Moscon gaat winnen.Maar in deze bizarre Parijs-Roubaix is niets wat het lijkt. Moscon voelt zijn achterband leeglopen, moet door de ‘afloper’ van fiets wisselen en hoort dat de achtervolgers onder aanvoering van Van der Poel dichterbij komen. Zijn reservefiets blijkt hardere banden te hebben, daar glipt hij weg in het slijk. De Italiaan houdt nog tien kilometer dapper stand maar ziet op de levensgevaarlijke kasseistrook van Carrefour de l’Arbre Van der Poel, Colbrelli en de verrassende Belg Florian Vermeersch langszij komen. Opvallend: niet Van der Poel maar Colbrelli rijdt hier hard op kop.

Sonny Colbrelli wint de eindsprint in Roubaix.
Foto Michel Spingler/AP

Fenomenaal hoe ‘MvdP’ na 250 kilometer vol ontberingen nog honderden meters lang precies over een randje stuurt van nauwelijks een decimeter breed. Uitgerekend op de strook bij Hem, waar Kuiper in 1983 met zijn kapotte achterwiel stond te schreeuwen om een nieuwe fiets. Maar heeft Van der Poel nog genoeg energie over om de sprint van drie …
Lees verder…….

Written By
Larry