x
Thesportsnewz
Uncategorized

Wanneer rijdt er weer een vrouw in de Formule 1?

Wanneer rijdt er weer  een vrouw in de Formule 1?
  • PublishedJune 24, 2023

N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.

Luister naar
16:06

Vrouwelijke coureurs Formule 1 wordt als een mannensport gezien, maar vrouwen kunnen gewoon meedoen. NRC sprak de drie nog levende vrouwelijke F1-coureurs nu dit weekend vrouwen van de F1 Academy op Zandvoort racen.

Beitske Visser (28), Nederlands beste vrouwelijke racer van dit moment.
Foto Joan Valls/NurPhoto/Getty

Ze was niet meer de jongste toen ze haar eerste Grand Prix in de Formule 1 reed, de koningsklasse van het autoracen. „Eenendertig”, vertelt Divina Galica (78) vanuit Florida. „Daarvoor had ik een carrière als skiester. Ik heb aan drie Olympische Spelen meegedaan.”
Als voormalig olympiër was Galica een bekendheid in haar geboorteland Engeland. Reden waarom de manager van een raceteam (extra publiciteit!) haar in 1974 vroeg mee te doen aan een celebrity race. Toen ze als tweede eindigde, spoorde de manager haar aan door te gaan. „Ik was meteen verslaafd aan de competitie-drug.”

Formule 1-vrouwen
Vijf vrouwen hebben tussen 1958 en 1992 in de Formule 1 gereden, van wie drie niet verder kwamen dan de kwalificaties: Desiré Wilson, Divina Galica en Giovanna Amati.
Maria Teresa de Filippis en Lella Lombardi startten in een grand prix waar punten voor het WK konden worden verdiend. Van die twee is Lombardi de enige die een half punt wist te scoren. De Italiaanse werd zesde bij de Grote Prijs van Spanje in 1975.
In Zandvoort racen dit weekend vijf teams van de Academy, met totaal vijftien coureurs. Het is de vierde van zeven races dit jaar.

Het is even wennen: een vrouw die over haar prestaties in de Formule 1 praat. Weinig mensen kunnen zich er iets bij voorstellen. En toch reden tussen 1958 en 1992 vijf vrouwen in de Formule 1. Naast Divina Galica leven er nog twee: Desiré Wilson uit Zuid-Afrika en Giovanna Amati uit Italië.
NRC sprak hen in de aanloop naar dit raceweekend, als vijftien vrouwen van de F1 Academy, een speciaal voor hen opgetuigd kampioenschap, het tegen elkaar opnemen op het circuit van Zandvoort. Déze vrouwen (de jongste is zestien jaar, de oudste 25) rijden in Formule 4-wagens, maar de hoop is dat het kampioenschap binnen tien jaar (weer) een vrouw in de hoogste raceklasse oplevert.
Susie Wolff, directeur van de F1 Academy, sprak vorige maand in de Financial Times van „een langetermijnvisie” en „terug naar de basis”. Het streven is volgens haar niet alleen om vrouwelijk talent te ontwikkelen in het autoracen, maar ook in het karten, waar procentueel veel minder meiden aan doen dan jongens. „Het is een lange weg”, erkende Wolff. „Maar als je de beeldvorming kan veranderen op de korte termijn, komen de resultaten op de lange termijn vanzelf.”
Met beeldvorming bedoelt Wolff: de overtuiging dat Formule 1-racen niets voor vrouwen is. Het is een vooroordeel waar zowel coureurs, teammanagers, sponsoren als het racepubliek zich schuldig aan maken. „Zolang mensen zo denken, wordt het lastig voor ons om een kans te krijgen”, zegt de 28-jarige Beitske Visser, die wordt beschouwd als Nederlands beste vrouwelijke racer van dit moment.
Uit eten met Niki Lauda
Alle leden van de F1 Academy (geen school dus, maar een competitie) krijgen 150.000 euro van Formula One Management via hun teams. De rest van de kosten – het gaat om enkele tonnen – moeten ze zelf ophoesten of krijgen ze van sponsoren. „Grote sponsoren vinden is moeilijk”, vertelt Emely de Heus (20), de enige Nederlandse in de F1 Academy. „Met hulp van mijn vader, die ondernemer is, heb ik drie sponsoren gevonden, waaronder een Chinese fabrikant in hoogwerkers.”
Met trots wijst ze naar haar oranje Tatuus T421, in de werkplaats van MP Motorsport, het Nederlandse team waarvoor De Heus rijdt in de F1 Academy. „163 PK, toch?”, vraagt ze aan de mecanicien, die even verderop aan een wagen sleutelt. Hij knikt. „En zeshonderd kilo?” Inderdaad.
Een paar dagen daarvoor heeft De Heus nog de hoofdprijs bij een race in Barcelona gewonnen. Geen van de zeven wedstrijden die dit jaar verreden worden door de leden van de F1 Academy zijn live te zien, zelfs niet op YouTube. En dat is jammer, zegt De Heus, „want daar sta je dan met je trofee, terwijl niemand meekijkt”.
In het interview met Wolff stipte de Financial Times dit veelgehoorde kritiekpunt aan. De ambitie is om de wedstrijden volgend jaar live uit te zenden, zei Wolff, maar voorlopig is het zaak dat de F1 Academy zichzelf bedruipt, nadat een eerder kampioenschap voor vrouwen, de zogenaamde W Series, vorig jaar abrupt werd afgekapt vanwege financiële problemen. „We hebben daaruit lessen getrokken”, zegt zij.
Commerciële partners kun je in elk stadium aantrekken, vindt Wolff, die niet inging op een interviewverzoek van NRC. Topman Stefano Domenicali van de Formule 1 staat volgens haar „volledig achter” de initiatieven voor racevrouwen en wil dat de F1 Academy een succes wordt. Geld speelt geen rol, lijkt Wolff te willen zeggen. Daardoor kan je in de luwte aan je missie werken, tot je zeker weet dat die slaagt.

De Zuid-Afrikaanse F1-coureur Desiré Wilson in 1980 in Engeland.
Foto Rob Taggart/Getty

De Italiaanse F1-coureur Giovanna Amati in 1992.
Foto Pascal Rondeau/Allsport

De Zuid-Afrikaanse F1-coureur Desiré Wilson in 1980 in Engeland en de Italiaanse F1-coureur Giovanna Amati in 1992.Foto’s Rob Taggart/Getty, Pascal Rondeau/Allsport

Desiré Wilson, geboren in Zuid-Afrika en woonachtig in Salt Lake City in de Verenigde Staten, wordt dit jaar zeventig. Ze zette pas op haar 63ste een punt achter haar racecarrière, al deed ze toen natuurlijk niet meer mee op het hoogste niveau. „Weinig mensen weten nog wie ik ben”, zegt ze. „Ik krijg verbaasde blikken als ik vertel dat ik in de Formule 1 heb gereden. ‘Hè, als vrouw?’” Wel krijgt ze nu en dan fanmail, uit Polen, Duitsland, Oostenrijk en Tsjechië. Jonge, vrouwelijke racefanaten zien haar als voorbeeld.
De Formule 1 was in haar tijd (jaren zeventig, tachtig) niet de technologisch hoogstaande miljardensport die het tegenwoordig is. De sport was daardoor toegankelijk voor veel verschillende teams en coureurs. Volgens Wilson was de financiering een fractie van de miljoenen die je nu moet neertellen om het traject naar de Formule 1 te doorlopen. Zij klom niet op via de …
Lees verder…….

Written By
Henry